دبیر ادبیاتم وسط کلاس گفت: برای ما معلمها خیلی سخت است، خیلی باید حواسمان باشد که از یک سری کلمات خاصی استفاده نکنیم تا بچهها داستان درست نکنند و لبخند نزنند و مسخرهبازی درنیاورند و فلان. دانشآموزها جنبهاش را ندارند وگرنه ما دوست داریم خیلی چیزهای بیشتری بهغیراز درس مطرح کنیم.
بعد کلی دربارهٔ بیجنبه بودن دانشآموزها توضیح داد و در همین موقع بود که من از حرف نزدن خسته شدم.
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نگار حسنی